۴۴۴

این روزها گرم و افتابی و داغ میان و میرن روزهای شلوغ و خلوت کارهای مونده و نمونده شبهای سخت و آسون  و کنار همه اینها جنگی که همچنان در جریانه و همه پیگیرش هستن اما ترجیح هم میدن خیلی دربارش حرف نزنن انقدر که بار این اتفاقات سنگینه و از توان ها خارجه و بالاتر از همه اینها خدایی که هست و میبینه و میشنوه 

.

ما هم مثل همه مشغول زندگی با همه بالا و پاییناش و پیچیدگی ها و شفافیت هاش هستیم 

گرما هم که نگم دیگه به اوج رسیده انقدر که مصرف سرانه بستنی و هندونه و فالوده داره رکورد های تازه ای ثبت میکنه در خونه ما 

.

۵ شنبه شب با دعوت دختر عمو  رفتیم باغشون البته یه تعدادی از ورثه صبح رفته بودن که برن استخر من نرفتم چونکه از استخر بدم میاد فقط همون بار اول که نوسازه و تازه تازه اب انداختن دوست دارم برم ولی خب استخره اینها بزرگ بود و یک قایق پدالی  سفید شکل قو هم داخلش انداخته بودن که بعدازظهر که رفتیم از خجالتش در اومدیم  

یکی از مدعوین محترم هم یک جعبه شیرینی اورده بود مگه انقدر خوشمزه بود تارت پسته و گردو و کوکی های پسته و گردو و شکلات خلاصه خیلی خوب بود ته توی قنادی هم در اوردیم که بریم سراغش و برای خونه هم بخریم 

.

این روزها پسر جان هم امتحاناتشو میگذرونه و سخت مشغول درس خوندنه دیروز از یکی از پروژه ها و مقاله اش دفاع کرد و امروز یکی دیگه ولی گویا امروزی موفق نبود و استاد بهش گفته باید بازبینی و طراحی اش کنه مجدد و اشکالاتشو برطرف کنه دوباره بارگزاری کنه و برای فردا دوباره نوبت دفاع بهش داده امیدوارم اینبار بهتر شده باشه .

.

پ.ن: خوابم حسابی بهم ریخته وقتی هم میخوابم کابوس رهام نمیکنه کلا سیستمم ریخته بهم اخلاق نداشته ام بهم ریخته هورمونها روحیه همه چیز بنظرم دوباره باید چک اپ تیروئید بدم احتمالا داره سمت کم کاری میره 

.

میگذره همه این روزها خوبیش به اینه که میگذره و بدیش اینه با روزها جوانی و عمر ما هم میگذره و حالا دارم پسرمم هم جلو چشمام میبینم ....شاعر میفرماید:چه بگویم که ناگفتنم بهتر است ...

.

پ.ن آخر: با همه‌ی این‌ها، باز هم فردا از راه می‌رسه... با امیدی که هنوز، هرچند کم‌رنگ، نفس می‌کشه.

شاید سهم ما از این روزها فقط ادامه دادن باشه؛ آروم، بی‌سروصدا و با امیدی که هنوز خاموش نشده .

۴۴۳

آخرین باری که نوشتم اینجا (به غیر از رمزی ها که نوشته های دفترچه یادداشت گوشیم بود و خواستم ابنجا ثبتشون کنم ) چرا شو نمیدونم مخصوصا که ممکنه قطع بشه و یهو همه چیز از دسترس خارج بشه ولی خب ثبت کردم دیگه حالا ....

.

هوای امسال به اندازه پارسال گرم نیست انگار متعادل تره خوشبختانه ...بعد از داستان جنگ و اتش بس ما با بچه های ورثه فکر کن ۱۲ تا ماشین سه بار رفتیم سفر سفرهای کوتاه ولی بسیاااااار عالی جای دوستان سبز خیلی خوش گذشت انواع و اقسام ارازلی هم کردیم  از اهنگ گذاشتن و حرکات موزون تاااا صندلی بازی   دابسمش گروهی گرفتن و این چیزا ...در واقع سعی کردیم مقداری از وقایع دور بشیم ...

.

از اواخر اردیبهشت تا همین دوشنبه هفته پیش هم هرروز رفتیم پیاده روی توی پیاده راه استاد شجریان که بسیار به ما نزدیکه اخ اخ نگم که چقدرررر عالی بود دیدن جوانها پیرها بچه ها دوچرخه سوارها نوازنده ها حتی هاپوهای فسقلی که انگار هوای بهار اونا رو هم وادار به شیطنت و بالا پایین پریدن میکرد گذشتن از کنار باغهای انار و گردو و هوای خیلی خیلی خنک کنارجوی های اب خیلی خوب بود اما خب از دوشنبه به بعد تا الان نرفتیم چون انقدر گرررم بود که نزدیک بود غش کنیم گفتیم دیگه باشه واسه اوایل مهر تا عید 

من خب وزن کم‌کرده بودم توی جریانات جنگ حدود ۱۲ ۱۳ کیلو که بعد از اون توی این مدت ۳ ۴ کیلو برگشت اما دوباره با پیاده روی از دست دادمش ...امیدوارم تا عید برنگردم به قبل جنگ  توفیق اجباری شد برای کاهش وزن 

.

پسرجان هم امتحاناتش حضوریه دو سه تا پروژه هم در دست انجام داره که حسابی مشغولش کرده هر وقت باهاش درباره پایان نامه حرف میزنم میگه وااای مامان اصلا یادم نیار که هیچ کار نکردم :)) 

.

پ.ن: 

میدونم که هممون ماجراهای ریز و درشت و سختی را پشت سر گذاشتیم امیدوارم بتونیم ریکاروی بشیم برگردیم و زندگی کنیم  سخته ولی ما از پسش برمیایم ...خوب باشید خیلی خوب لطفا 

۴۴۲

این مطلب توسط نویسنده‌اش رمزگذاری شده است و برای مشاهده‌ی آن احتیاج به وارد کردن رمز عبور دارید.

۴۴۱

این مطلب توسط نویسنده‌اش رمزگذاری شده است و برای مشاهده‌ی آن احتیاج به وارد کردن رمز عبور دارید.

۴۴۰

این مطلب توسط نویسنده‌اش رمزگذاری شده است و برای مشاهده‌ی آن احتیاج به وارد کردن رمز عبور دارید.